MÜCADELE TAMAM YA SONRASI…

Denizlispor bu maçta birçok ilki yaşadı. İlk golü yedi, ilk mağlubiyeti tattı, kendi sahasında taraftarını ilk kez üzdü.

Horozlardan önce rakiple ilgili iki çift laf etmem gerekiyor. Konyaspor’un oynadığı futbolu, daha doğrusu Aykut Kocaman’ın oynattığı futbolu hiçbir zaman beğenmedim. Fenerbahçe’nin başındayken de beğenmiyordum şimdi de aynı. Kontratağa çıkarak belki de gol atacak futbolcular, bir anda top çevirme uğruna topu defansa kadar çevirir mi! Futbolun güzelliklerini öldürüyor bence…

Denizlispor iki yarıda da aynı futbolunu ortaya koydu.Mücadele anlamında oyunculara söyleyecek lafım yok. 90 dakika boyunca ellerinden gelenin fazlasını yaptılar.

Ancak aynı şeyi üretkenlik ve akıllı futbol anlamında söylemek çok zor.

Sürekli kanatlara inerek gol aramaya çalışmaktan kalenin önüne bile gidemedik. Kanattan gol aramak elbette güzel ama golü atacak futbolcuların çokluğu gerekir.Sadece Rodelaga defansın içinde kaybolup gitti. Recep Niyaz, İsmail Aisati dönen topları alarak tehlike yaratma anlamında bu maçya sınıfta kaldı.

Lig uzun maraton. İnişler çıkışlar olur. Bir mağlubiyetle ortalığı yakmaya gerek yok. 4 maç sonunda 7 puanla ligin ortalarında bir yerlerdeyiz. Mücadele, disiplin, istek, takım ruhu üst seviyede. Bize gereken akıllı futbol ve golü bulmak için biraz daha hareketlenmek. Sadece Rodelaga’ya güvenip gol bulamayız. Bu konuya Yücel Hoca’nın eğilmesi gerekecek.

Ligin yeni ekibi olarak 4 maç sonrasında alınan ilk mağlubiyet moralleri bozsa da hemen silkinip ayağa kalkmamız gerekecek.

Biz daha yeni başlıyoruz…